website Ton van den Berg

Als enerzijds belijdend lid van de Protestantse Kerk Nederland en anderzijds overtuigd lid van D66 krijg ik nogal eens vragen over mijn standpunt over de scheiding van Kerk en St(r)aat. Vandaar dat ik 2 stukken heb geschreven. Dit stuk over scheiding kerk en straat en een meer algemeen stuk over Scheiding Kerk en Staat.

Tevens is er een stuk met extra achtergrondinformatie over Scheiding Kerk en Staat.

Scheiding kerk en staat

Ik ben voor een strikte scheiding van Kerk en Staat, maar dat betekent niet dat ik vind dat ook kerk en straat gescheiden moeten zijn.

Geen scheiding kerk en straat

Artikel in Reformatorisch Dagblad op 15-1-2010 over de uitreiking van het boek ”Stad op een berg. De publieke rol van protestantse kerken” van de Amsterdamse historicus prof. dr. James C. Kennedy aan o.a. Alexander Pechtold.

„Scheiding van Kerk en Staat betekent niet dat ik (Pechtold) vind dat ook kerk en straat gescheiden moeten zijn. Dat kerken ons voor drie miljard „ontzorgen” vind ik een interessant gegeven.

Als leider van een partij die kritische Kamervragen stelt over de scheiding tussen kerk en staat en onderwerpen als euthanasie en abortus op de politieke agenda heeft gezet, zal ik dus geen pleidooi houden voor een grotere rol van de kerk in de samenleving.”

De kerk in de straat kan volgens Pechtold echter een positief effect hebben. Een goed voorbeeld vindt hij de rol die de kerken spelen in de nasleep van rampen. „Na het drama in Apeldoorn op Koninginnedag bleek de kerk voor velen een belangrijke bezinningsplek. Daar brandden de mensen een kaarsje en zaten even stil op een kerkbankje. Het overgrote deel van de bezoekers was niet-kerkelijk.”

Hij plaatste echter ook kanttekeningen bij de presentie van kerken in de samenleving. „Kennedy vraagt zich af of kerken geen grotere rol moeten opeisen bij het creëren van sociale cohesie. Op lokaal niveau sta ik hier niet onwelwillend tegenover. Maar waar ligt de grens? Wanneer wordt de scheiding tussen kerk en staat troebel? Moeten we een organisatie als Youth for Christ subsidiëren als de baas ervan zelf zegt het doel te hebben jongeren vertrouwd te maken met Jezus Christus en hen te helpen naar Zijn bedoelingen te leven? De overheid moet een duidelijke scheiding maken tussen welzijnswerk en missiewerk.”